بودجه حداقل است


بازوی پژوهشی برنامه و بودجه سازمان در گزارش خود به بررسی پیامدهای حذف پرداخت های ترجیحی و راه های جبران خرید برق خانوار در اجرای این سیاست پرداخته است.

بر اساس گزارش دنیای اقتصاد که توسط مرکز توسعه و آینده پژوهی محاسبه شده است، واردات سه لایه جامعه از کالاهای اساسی که ارزش ترجیحی پیدا می کنند، 8/3 برابر با واردات سه لایه است. اما اصلاح سیاست این واقعیت را در اولویت قرار می دهد که سه دهه افراد کم درآمد بیشترین منافع را خواهند برد. از آنجایی که این سیاست ها، مایحتاج اولیه و معیشت کشور کم درآمد تلقی می شود، مهم ترین ملاحظات، سیاست های اقتصادی سیاستمداران، اجرای این سیاست و چگونگی کاهش اثرات این اثرات از جمله کاهش خرید برق است. خانواده ها به ویژه خانوارها بودجه سال آینده برای جبران خرید نیرو از اجرای این سیاست، حدود صد هزار تومان در نظر گرفته شده است. محاسبات نشان می دهد که با در نظر گرفتن تعداد خانوارها در کشور و قدرت خرید این اقلام از محل حذف ارزش 4200 در صورت منابع در نظر گرفته شده در تحقق بودجه، قابلیت اصلاح نرخ ارز با موفقیت اجرا می شود. و کاهش می یابد آنها می خواهند از اجرای این سیاست بهره مند شوند. توجه به این نکته ضروری است که تأثیر این سیاست بر مدیریت و کنترل مستقیم تورم نسبت به اقتصاد آینده کشور می باشد.

سود واردات از 42 4200

گزارش برنامه و بودجه پژوهشکده در قسمت اول به بررسی هزینه های سیاسی اولویت پرداخته است. در ابتدای سال 97 و در ابتدای افزایش قیمت ها، دولت سیاست جدید منفعت طلبی را در دستور کار قرار داد و ارزش ترجیحی 4200 به وجود آمد.

در چهار سال گذشته شرایط و مطالبات اقتصادی امروز کشور و عدم امکان ادامه سیاست فعلی ایجاب می کند که سیاست دولت شاهد اصلاح باشد. با توجه به اینکه هدف دولت اولویت بندی تخصیص سیاست های ترجیحی، حمایت از خانوارها به ویژه اقشار آسیب پذیر جامعه و کنترل تورم است، یکی از مهم ترین ناظران اقتصادی سیاستمداران است، خرید خانوارها به ویژه خانوارهای کم درآمد. با این حال، طبق این تحقیق، این سیاست چندان خوب عمل نکرده است. این گزارش به دو مورد مهم اشاره می کند.

هدف از حفظ این سیاست در وهله اول افزایش قیمت کالاها و حفظ قدرت خرید خانوار بود. هدفی که در گذشته شناخته شده بود محقق نشده و این کمک های دولتی نیز نتوانسته به هدف خود دست یابد. یکی از دلایل اصلی این شکست ناتوانی در معکوس کردن قاچاق، مصرف بی رویه افراد، توزیع خارج از شبکه، استفاده از کالاها از جمله کالاهای ترجیحی در سایر زنجیره های تولید و تجدید و انحصار بود. آمارهای بررسی شده حاکی از آن است که مصرف جامعه از این گروه چند برابر کمتر از کالاها است. در نتیجه مصرف سه دهم کالاهای اساسی جامعه معادل سه دهم درآمد کمتر در مناطق شهری معادل 3/8 و در مناطق روستایی معادل 4/8 است و در نتیجه از مزایایی برخوردار می شود. ذینفعان بیش از ارزش ترجیحی هستند. البته باید توجه داشت که گرچه بخشش این نابرابری در اولویت نیست، بخشش را نیز باید از تفاوت این دو گروه دانست. از یک سو، باید بررسی کند که آیا با آزادسازی و تثبیت قیمت، ارزش و نابرابری بهبود خواهد یافت یا خیر.

اختلال در سیاست های پولی و مالی

به گفته دومینیک کستی، سیاست مانع بزرگی در سیاست های پولی و مالی کشور بوده است. با ادامه افزایش تورم و افزایش قیمت های عمومی، عدم تمایل به پرداخت کمک اساساً بی اثر خواهد بود. با افزایش نرخ واردات کالاهای اساسی با ارز ترجیحی، دولت میزان این یارانه ها را افزایش خواهد داد. با توجه به اینکه دسترسی دولت به منابع محدود است و تحریم‌های بین‌المللی دسترسی آن را به درآمدهای نفتی محدود می‌کند، دولت در تامین واردات اساسی با نرخ ۴۲۰۰ تومان محدود بوده و ممکن است کسری بودجه را افزایش دهد. به عبارت دیگر ممکن است از این نقطه کسری بودجه دولت افزایش یابد. در چنین شرایطی دولت بودجه محدودی در ایجاد سد معبر دارد. در شرایطی که دولت قادر به تامین کسری بودجه در قالب ابزارهای غیر متلاطم نیست، به شدت ناچار است از بانک مرکزی استقراض کند و سیاست های پولی را متورم کند. در نتیجه این اقدام تورمی بر جامعه تحمیل می‌شود و کمک‌هایی که با نرخ سیاستی روپیه انجام می‌شود.

حذف آثار باستانی به ارزش 4200 روپیه

در این گزارش همچنین به حذف 4200 ثار در بخش بودجه خانوار اشاره شده است. علیرغم اینکه هزینه سیاست یک میلیون تومان است. یکی از دلایل اصلی این امر افزایش تورم است. حذف ترجیحی می تواند اثرات متفاوتی بر تورم داشته باشد. یکی از مهم ترین کانال های اصلاح سیاست موثر، «اثرات مستقیم تورم» است. افزایش نرخ ارز، افزایش مستقیم ارزش کالاهای تمام شده از جمله نرخ ارز است. البته این افزایش تناسبی با افزایش قیمت ندارد، زیرا هزینه تولید با قیمت تمام شده کالاهای غیرارزشمند مانند دستمزد، اجاره بها و حمل و نقل برابری نمی کند. با حذف این نرخ ترجیحی، با افزایش انتظارات انتظاری ناشی از افزایش قیمت عمومی همه کالاها از جمله کالاها، بی اساس می شود. با وجود این، اثرات این سیاست نه تنها افزایشی است، بلکه اثرات سستی نیز دارد. اولین کانالی که می تواند این سیاست اقتصادی را بهبود بخشد، سرعت بخشیدن به نرخ تورم است.

در صورتی که دولت منابع لازم برای واردات کالاهای اساسی را نداشته باشد، برای تامین مالی واردات کالاهای اساسی، به استقراض از سیستم بانکی متوسل می شود که در این صورت موجب افزایش پولی و مالی می شود. کرچ اما اگر این واردات با قیمت هدف در بودجه هدف انجام شود، اثرات تورم در این شرایط امکان پذیر نخواهد بود. علاوه بر تقاضا برای کالاهای اساسی، قیمت به این دلیل است که نشانگر حمایتی قیمت بازار در نظر گرفته شده است و با حذف قیمت ترجیحی و آزاد این کالاها، تقاضا برای این کالاها افزایش می یابد. البته لازم به ذکر است که هر چه نرخ سود کمتر باشد، قیمت نسبت به ارزش این اقلام نیز کمتر است.

جبران قدرت خرید

از این منظر، سیاستمداران برای اعمال اصلاحات در سیاست های اقتصادی باید نسبت به پیامدهای این اقدام آگاه باشند. بر اساس این اطلاعات می توان نتیجه گرفت که برای جبران رفاه مردم، میزان منابع مورد نیاز کافی نیست. این برای افزایش هزینه خانوارها استفاده می شود. براساس آمار، متوسط ​​هزینه ماهانه سرانه حدود سطح فعلی نگهداری مصرف جاری خانوارهای شهری و روستایی برای 7 دهک است که به ترتیب 185 و 139 هزار تومان است. با توجه به تعداد خانوارهای شهری و روستایی کشور، برآورد می شود که 99 هزار میلیارد تومان منابع اساسی برای جبران اصلاح قیمت کالاهای اساسی وجود داشته باشد. این در حالی است که بودجه 1401 برای جبران اصلاح کالاهای اساسی، دارو، نان و خرید تضمینی گندم حدود 106 هزار میلیارد تومان در نظر گرفته شده است. در صورتی که این منابع پیش‌بینی محقق شوند، ممکن است بتوانیم اصلاح نرخ پیشنهادی را با موفقیت اجرا کنیم. در این گزارش تاکید شده است که با فرض کافی بودن منابع فوق برای اجرای سیاست اصلاح نرخ ارز، این سیاست را با موفقیت اجرا خواهند کرد که بیش از سه دهه به نفع آن خواهد بود زیرا به دنبال افزایش هزینه‌ها، کمک‌ها و تأثیرگذاری است. اجرای این سیاست کنترل تورم مهمتر از آینده اقتصاد است.

تفاوت خانوارهای شهری و روستایی

بر اساس گزارش منتشر شده، میوطن دریافت که میانگین افزایش هزینه خانوارهای شهری بیشتر از خانوارهای روستایی است و به همین دلیل میانگین مصرف خانوارهای شهری از خانوارهای روستایی بیشتر است.

بديهي است خانوارهاي شهري به دليل داشتن نرخ بالاتر، هزينه بيشتري نسبت به مايحتاج اوليه زندگي دارند و لذا تاثير افزايش قيمت كالاهاي اساسي در اين خانوارها بيشتر خواهد بود.

نکته دیگر اینکه در اجرای سیاست حذف قیمت های ترجیحی، افزایش هزینه خانوار برای محصولات دارویی، ملزومات پزشکی و خدمات پزشکی و پیراپزشکی بالاتر از بقیه گروه های کالایی است. دو تفاوت مهم بین خانوارهای شهری و روستایی است.

با وجود اینکه حذف نرخ های ترجیحی در بودجه سال 1401 عنوان شده است، کمیسیون در جلسات هفته گذشته خود با حذف نرخ های ترجیحی موافقت نکرد.

سخنگوی کمیسیون تخصیص بودجه تصریح کرد: با توجه به عدم شفافیت در طراحی دولت و عدم سانسور، این کمیسیون مصوب کرد که ۲ میلیارد قیمت ترجیحی برای تامین دارو، تجهیزات پزشکی و کالاهای اساسی به تصویب برسد. در سال.” وی گفت: میلیاردها دلار صرف نظر از ارزش گندم اختصاص یافته و با تامین بودجه مستقل مشخص شده است که با افزایش قیمت خرید کشاورزان، گندم از طریق تولید داخلی توسط دولت تامین می شود.


تمامی اخبار به صورت تصادفی و رندومایز شده پس از بازنویسی رباتیک در این سایت منتشر شده و هیچ مسئولتی در قبال صحت آنها نداریم